Avaye Shayda

Select

Syndicate

Home

هنر بداهه‌نوازی در موسيقي ايراني

هنر به‌عنوان يک مقوله دروني در پيوند با عينيت بيروني، دريک روند پيچيده ذهني ـ روحي بر پايه‌ي نياز آدمي به‌وجود آمد. قدمت هنرها در پيوند با زندگي انسان کهن، کيفيتي رازگونه‌اي يافت. برخي معتقدند که ترس‌ بشر از طبيعت مهار ناشدني، موجب پديد آمدن آن است. نقاشي بر سنگ‌هاي درون غار که خانه‌ي آدميان گذشته بوده و خبررساني‌هاي گروهي با صوت آدمي و يا به‌وسيله شاخ گاو و ابزارهاي توليد‌کننده‌ي صوت و ده‌ها عامل ديگر، باعث شناخت انسان از كيفيت و كاربرد نغمات شد. البته نبايد با ذهنيت امروز ـ که هنر از خاستگاه ديگري برخوردار است ـ انسان ديروز و نيازهاي مادي و رواني‌ش را سنجيد، بلکه بايد آن‌ها را در چهارچوب جهان‌بيني همان دوران نگاه کرد. در هرحال هنر به‌عنوان يک مقوله انساني و اجتماعي براثر ضرورت‌هاي زندگي به‌وجود آمده و آدميان گذشته هرگز به آن همچون ابزار تفريح يا موضوعي صرفاً ذهني نگاه نمي‌کردند، هنرهاي گذشته درواقع در مرز طبيعت دروني و بيروني انسان اجتماعي بر پايه باورهاي روحي، حاصل آمده و بيشتر به‌وسيله‌اي براي درمان روحي تبديل شده بود. نقش بداهه‌گي هنر درهمين دوران‌ها شکل اوليه خود را پيدا مي‌کند و انسان در ساخت آن، تلاشي براي رسيدن به‌هدفي از پيش تعيين شده ندارد.

من طربم، طرب منم – زهره زند نوای من

Concert

سال ها، سخت آغشته با بيم و اميد سپري مي شدند. پريشاني روزگار، کثيري از ايرانيان را که هنوز به آسمان غربت عادت نکرده بودند آزار مي داد. هماورد، سخت سري هاي سرزميني ناشناخته بود. امواج ورود کوچندگان ايراني به آمريکا تا سال هاي بعد از ۱۹۹۰ ميلادي همچنان ادامه داشت. سرزميني که هفتاد و دو ملت از اکناف عالم در آن گرد آمده، از تبعيديان تبه کار تا دانشمندان و هنرمندان، سرزميني است در ورا آب ها، دور از دسترس دنياي کهنه، جاي شب را با روز ديگرگون ساخته است. کار و انسان، در آنجا با بلندنظري ها و آزادمنشي در کنار تبهگني ها و سياه کاري ها ديگ عظيمي از سرنوشت بشر را رقم مي زنند؛